← Back to feed ▶ Reel

0:16

Psk. Dan. Beyza Ocak

@chericheripsikoloji

📱 Open on Instagram

▶ Reel

Kardeşlik bağı, çocuğun kendini ve değerini anlamlandırmaya başladığı önemli bir alandır. Psikanalitik yaklaşımların vurguladığı gibi kardeş, çocuk için hem “benim gibi olan” hem de “benim yerimi alabilecek olan” ilk ötekidir. Bu nedenle kardeşle kurulan ilişki, benliğin oluşumunda merkezi bir rol oynar. Çocuk kendi değerini doğrudan ebeveyn geri bildirimiyle değil, kardeşiyle kurduğu karşılaştırma üzerinden de anlamlandırır. Bu karşılaştırma yalnızca nesnel bir paylaşım meselesi değildir; aynı zamanda narsisistik bir ölçüm alanıdır. “Kim daha çok görülüyor?”, “Ebeveyn kimi daha çok seviyor?” gibi sorular, somut nesneler üzerinden sembolik anlamlar kazanır. Çünkü kardeşlik ilişkisi, çocuğun ebeveyn sevgisinin bölünebilir olduğu gerçeğiyle karşılaştığı bi sahnedir. Bu sahnede ortaya çıkan kıskançlık ve rekabet duyguları gelişimsel olarak kaçınılmazdır. Ancak psikanalitik kuram, bu rekabetin yalnızca yıkıcı bir süreç olmadığını; zamanla özdeşleşme ve ittifaka dönüşerek sosyal bağ kurma kapasitesinin temelini oluşturduğunu vurgular. Erken dönemde yaşanan bu kardeşlik deneyimleri, bireyin ilerleyen yaşamında eşitlik hassasiyetinin, kıyaslanma eğiliminin ve ilişkilerde değer algısının temelini oluşturur. Ayrıca çocukta benlik saygısını da şekillendirir. Bu nedenle kardeşlik ilişkisi benliğin ötekini tanıma, kendini konumlandırma ve değerini anlamlandırma sürecinin başlangıcıdır. Kaynakça: Houssier F. Nefretten ittifaka; ötekilik deneyimi olarak kardeşlik bağı. İkiz T, editör. Kardeşlik Bağları. 1. Baskı. Ankara: Türkiye Klinikleri; 2024. p.1-8. #psikoloji #kardeşkıskançlığı #freud

Pinned by